من هیچ کس نبود
خلیج
دوشیزه پارسی
وقت دریا رسیده
تاباد ازحوالی دامنت به قادسیه میروم
دشداشه به قامتت نیامده
ابوموسی هم اگر تا سینه هایت رفته
باکره گی از کیش تو می آید
کاباره های دوبی ویران یک موج دامنت
ایران که مادرت باشد
تگزاس خانه نشین تو می شود
با مادرت مهربان باش
دوشیزه ی پارسی
م.افسر
می مالد
لیس میزند
دستی که به تابوت وطن نمی رسد
جنازه می شود
شب
پابه راه ابر پس افتاده رو به ماه
زوزه میکشد
باران نشسته به زورق
دریا پا پس کشیده
هی جنازه ی فقیر!!
اجازه فرود
آقا!
وطنم تف شده بر دیوار شما
قرارشد ازاین متن سری در بیاورم
سرم توی متن به سنگ میخورد
اصلا شعرم توی سرم بخورد
وطنم..
تف شده بردیوارشما
سر از متن دیوار در نمی آورم
وطنم گم شده درحاشیه
"کل فرهنگ ما بعد آشوویتس، از جمله نقد فوری و فوتی آن، چیزی نیست مگر آشغال...هر که از این فرهنگ دفاع می کند کارگزار و همدست آن می شود، و آن که بدان پشت می کند، مستقیما در جهت پیشبرد همان توحشی عمل می کند که فرهنگ ما چهره واقعی خود را در هیئت آن بر ملا ساخت!"
تئودور آدورنو؛ دیالکتیک منفی
(به نقل از کتاب بکت آلوارز)
